Czy kiedykolwiek czuliście uścisk żalu, gdy ktoś, kogo podziwialiście za pasję i wiedzę, odchodzi na zawsze? Takie chwile przypominają nam o kruchości życia i o tym, jak ważne jest docenianie ludzi, którzy kształtują nasze umysły. Dziś zwracamy się do Was z ważną informacją, która poruszyła serca wielu z Was – nasza wspólna edukacyjna droga została nagle przerwana przez stratę kogoś wyjątkowego.
Informacja o odejściu tej zasłużonej postaci rozniosła się błyskawicznie, wywołując falę smutku w środowisku akademickim. Jej wkład w rozwój polskiego szkolnictwa i kształcenie pokoleń studentów jest nieoceniony. W tym trudnym czasie warto przyjrzeć się jej niezwykłej ścieżce zawodowej i temu, co po sobie pozostawiła.
Droga pełna pasji i zaangażowania
Wszystko zaczęło się w 1967 roku, po ukończeniu Uniwersytetu Pedagogicznego w Wilnie, gdzie zdobyła kwalifikacje nauczycielki języka niemieckiego. To był początek jej długiej i owocnej kariery pedagogicznej w Rokiškis. Przez ponad cztery dekady była filarem placówek edukacyjnych takich jak Szkoła Kultury Rokiškis, Kolegium Rokiškis, Wyższa Szkoła Pedagogiczna Rokiškis oraz Rokiškiski Oddział Kolegium Panevėžys.
Wykładowca, liderka, mentor
W tych instytucjach pełniła nie tylko rolę oddanej wykładowczyni, ale również wicedyrektor ds. nauczania i wicedyrektor ds. wychowania. Jej zaangażowanie wykraczało poza standardowe obowiązki.
- Przez lata niezmiennie uczyła gramatyki języka niemieckiego i specjalistycznej terminologii.
- Aktywnie tworzyła programy studiów, aby zapewnić studentom jak najlepsze warunki do nauki.
- Opracowała liczne materiały dydaktyczne, które do dziś służą kolejnym pokoleniom studentów.
Aktywność wykraczająca poza mury uczelni
Jej wpływ był odczuwalny również poza salami wykładowymi. Była obecna na licznych seminariach i konferencjach zawodowych, chętnie dzieląc się wiedzą i doświadczeniem. Nawiązała ścisłą współpracę z Ambasadą Niemiec, utrzymując stałe kontakty z jej przedstawicielami i tłumacząc podczas ważnych spotkań. Działała w życiu akademickim, zasiadając w radzie kolegium, opiekując się grupami studenckimi i będąc członkiem różnych komisji.
Jej praca była prawdziwym przykładem poświęcenia dla misji edukacji.
Ostatnie pożegnanie
Pogrzeb odbędzie się 17 marca o godzinie 14:00 z Domu Pogrzebowego „Pas Angelę” w Rokiškis. Ostatnie pożegnanie z naszą drogą wykładowczynią będzie miało miejsce na cmentarzu miejskim w Rokiškis.
Składamy najszczersze kondolencje rodzinie, kolegom i wszystkim, którzy mieli zaszczyt ją znać. Jej duch i dziedzictwo pozostaną z nami na zawsze.
Jak myślicie, co jest najważniejszą cechą dobrego wykładowcy? Podzielcie się swoimi przemyśleniami w komentarzach.
